«Η απόφαση αναβολής της ψηφοφορίας για την εφαρμογή της συμφωνίας με τις ΗΠΑ είναι η σωστή. Δεδομένης της τρέχουσας τεράστιας αβεβαιότητας, μια ψηφοφορία θα ήταν αδικαιολόγητη», δήλωσε η Άννα Καβατσίνι, η οποία εκπροσωπεί τους Πράσινους
Ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να απειλεί θεούς και δαίμονες μετά την «πόρτα» από το Ανώτατο Δικαστήριο που έκρινε άκυρη την επιβολή των δασμών προς τρίτες χώρες. Αποφάσισε να επιβάλει νέο παγκόσμιο «χαράτσι» της τάξης του 15% σε όλες τις εισαγωγές στις ΗΠΑ, σήμερα έβαλλε εκ νέου κατά των δικαστών και δείχνει για μία ακόμα φορά ότι λειτουργεί με τρόπο που δεν συνάδει σε μια δημοκρατική χώρα. Ωστόσο, οι αποφάσεις του αυτές, έχουν και παράπλευρες συνέπειες και μία από αυτές είναι το «όχι» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην επικύρωση της εμπορικής συμφωνίας της ΕΕ με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Ευρώπη εγείρει ανησυχίες για το γεγονός ότι η τελευταία επιβολή δασμών από τον Ντόναλντ Τραμπ παραβιάζει τους όρους της διατλαντικής συμφωνίας που επιτεύχθηκε το περασμένο καλοκαίρι. Ανώτεροι νομοθέτες του εμπορίου τράβηξαν το «φρένο έκτακτης ανάγκης» αφότου το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ακύρωσε την Παρασκευή τους κύριους δασμούς στους οποίους βασιζόταν η συμφωνία, η οποία επιτεύχθηκε στο θέρετρο γκολφ Turnberry του Τραμπ στη Σκωτία τον περασμένο Ιούλιο. Ο Τραμπ δήλωσε το Σάββατο ότι θα επιβάλει παγκόσμιο δασμό 15% βάσει μιας νέας νομικής εξουσίας – προκαλώντας συναγερμό σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
«Η απόφαση αναβολής της ψηφοφορίας για την εφαρμογή της συμφωνίας με τις ΗΠΑ είναι η σωστή. Δεδομένης της τρέχουσας τεράστιας αβεβαιότητας, μια ψηφοφορία θα ήταν αδικαιολόγητη», δήλωσε η Άννα Καβατσίνι, η οποία εκπροσωπεί τους Πράσινους. Έτερη βουλευτής, η Ζέλιανα Ζόβκο του κεντροδεξιού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, επιβεβαίωσε την καθυστέρηση, αλλά παρ’ όλα αυτά ζήτησε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να διεξαγάγει τελική ψηφοφορία για τη συμφωνία Τέρνμπερι τον επόμενο μήνα. «Πρέπει να ενεργήσουμε ως Ομάδα της Ευρώπης και να έχουμε μία φωνή», δήλωσε η Ζόβκο στο Politico. «Συμφώνησα να αναβάλουμε, αλλά όχι άνευ όρων και όχι για πάντα. Πρέπει να διεξαγάγουμε ψηφοφορία τον Μάρτιο και πρέπει να σεβαστούμε την πλευρά μας στη συμφωνία».
Το άρθρο 122 στο οποίο «πατάει» ο Τραμπ
Οι τελευταίοι δασμοί του Τραμπ, οι οποίοι επιβλήθηκαν βάσει του άρθρου 122 του νόμου περί εμπορίου των ΗΠΑ του 1974 και αναμένεται να τεθούν σε ισχύ την Τρίτη, φαίνεται να «στοιβάζονται» πάνω από οποιονδήποτε υφιστάμενο συντελεστή του μάλλον ευνοούμενου έθνους. Αυτό, κατά την άποψη των Βρυξελλών, θα αποτελούσε άμεση παραβίαση της συμφωνίας Turnberry και μιας επακόλουθης κοινής δήλωσης που θα κλειδώνει τη συμφωνία, η οποία, σύμφωνα με την ΕΕ, όριζε έναν «ολοκληρωτικό» δασμό που δεν υπερβαίνει το 15% στα περισσότερα αγαθά.
Ο Τραμπ ενέτεινε τις απειλές του για δασμούς τη Δευτέρα σε μια σειρά αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Οποιαδήποτε χώρα θέλει να “παίξει παιχνίδια” με την γελοία απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου, ειδικά εκείνες που έχουν “κλέψει” τις ΗΠΑ για χρόνια, ακόμη και δεκαετίες, θα αντιμετωπίσουν πολύ υψηλότερους δασμούς, και χειρότερους, από αυτούς στους οποίους συμφώνησαν πρόσφατα», είπε.
Τι επρόκειτο να ψηφίσει η ΕΕ
Η Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επρόκειτο να ψηφίσει την Τρίτη υπέρ της νομοθεσίας που θα επέτρεπε τη συμφωνία, η οποία περιελάμβανε συγκεκριμένες διασφαλίσεις, μετά την επίτευξη ενός σκληρού συμβιβασμού στις αρχές του μήνα. Μία από τις διασφαλίσεις προέβλεπε μια εξάμηνη αναθεώρηση της συμφωνίας για να διασφαλιστεί ότι οι δασμοί σε προϊόντα που περιέχουν χάλυβα θα μειώνονταν στο βασικό επίπεδο. Μία δεύτερη, θα μπορούσε να ανακαλέσει τη συμφωνία εάν ο Τραμπ απειλούσε ξανά την εδαφική ακεραιότητα της ΕΕ, όπως έκανε όταν πρότεινε την προσάρτηση της Γροιλανδίας τον Ιανουάριο.
Επιβεβαιώνοντας το «πάγωμα» των υπογραφών, ο Μπερντ Λάνγκε, πρόεδρος της επιτροπής εμπορίου, δήλωσε: «Η διατήρηση της συνήθους νομοθετικής πρακτικής δεν αποτελεί επιλογή». Μόνο όταν το Κοινοβούλιο υιοθετήσει μια θέση θα είναι δυνατή η διεξαγωγή συνομιλιών με τα άλλα σκέλη της ΕΕ — την Επιτροπή και το Συμβούλιο που εκπροσωπούν τα 27 κράτη μέλη της — για την τελική εφαρμογή της συμφωνίας που αφορά την ΕΕ. Αυτό θα συνεπαγόταν κυρίως την κατάργηση των δασμών στα βιομηχανικά προϊόντα των ΗΠΑ.
