Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει ανοίξει μέτωπο με τις Ανεξάρτητες Αρχές, με τους θεσμούς δηλαδή που έργο τους είναι ο έλεγχος της εξουσίας. Και ο λόγος είναι απλός. Οι έλεγχοι φέρνουν στο φως πολιτικές ευθύνες που η κυβέρνηση θέλει να παραμείνουν στο σκοτάδι.
Η τελευταία παρέμβαση του Άδωνι Γεωργιάδη απέναντι στις ανεξάρτητες αρχές εντάσσονται σε αυτή τη στρατηγική. Στόχος είναι να απαξιωθεί κάθε θεσμός που δεν υπακούει στον κυβερνητικό έλεγχο. Όταν ένας θεσμός ελέγχει την εξουσία, μετατρέπεται σε «ενοχλητικό». Και τότε μπαίνει στο στόχαστρο.
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την Βουλή ως εργαλείο συγκάλυψης. Το άρθρο 86 του Συντάγματος λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας για υπουργούς. Υποθέσεις σοβαρών πολιτικών ευθυνών θάβονται, διαδικασίες υποβαθμίζονται και η κυβερνητική πλειοψηφία φροντίζει να μη φτάσει τίποτα μέχρι την ουσιαστική διερεύνηση.
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της κυβέρνησης σήμερα.Και σε αυτό το περιβάλλον, οι ανεξάρτητες αρχές αποτελούν εμπόδιο. Δημιουργήθηκαν για να ελέγχουν την εξουσία εκεί όπου ο πολιτικός έλεγχος αποτυγχάνει. Η συνταγματική τους κατοχύρωση το 2001 από το ΠΑΣΟΚ στόχευε ακριβώς στη διαφάνεια και στον περιορισμό της αυθαιρεσίας. Σήμερα, αυτός ο ρόλος αμφισβητείται ανοιχτά.
Η προαναγγελία νέας συνταγματικής αναθεώρησης φωτίζει τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης. Αντί να ανοίξει συζήτηση για τον τερματισμό της ατιμωρησίας και την ενίσχυση του ελέγχου, προωθείται η αποδυνάμωση των θεσμών που ελέγχουν την εκτελεστική εξουσία.
Μόνο που σε μια δημοκρατία, ο έλεγχος αποτελεί θεμέλιο. Όταν η εξουσία επιλέγει τη συγκάλυψη, η σύγκρουση με τους θεσμούς γίνεται αναπόφευκτη. Και τότε οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στην Δημοκρατία και τη Νέα Δημοκρατία.
