Στο κλασικό – παρότι ημιτελές – αριστούργημα του «Ο Πύργος», ο Φραντς Κάφκα περιγράφει πώς ο «κύριος Κ.» συνθλίβεται από έναν πανίσχυρο και παράλογο μηχανισμό εξουσίας, γεμάτο ίντριγκες και πάθη, ασφυκτικό και δυστοπικό, κυρίως για τα μέλη του, που ζουν εγκλωβισμένα σε έναν πύργο. «Ο Πύργος» του Κάφκα μας ήρθε αυτόματα στο μυαλό, μαθαίνοντας όσα συμβαίνουν τα τελευταία 24ωρα στα παρασκήνια της κυβέρνησης, με έναυσμα τις αποκαλύψεις για το «μεγάλο φαγοπότι» με τα κονδύλια κατάρτισης και επανεκπαίδευσης των ανέργων.
Από τη μία, υπάρχει το σκάνδαλο διασπάθισης των κονδυλίων και οι έρευνες που ξεκίνησαν από την Αρχή Βουρλιώτη. Από την άλλη, η κυβερνητική διαχείριση. Την οποία ξεκινήσαμε να περιγράφουμε με τους «Ραν Ταν Πλαν» και τα «είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα» του αξέχαστου Ντίνου Ηλιόπουλου και καταλήξαμε στα δυστοπικά μονοπάτια του Κάφκα.
Γιατί πραγματικά η κατάσταση άρχισε από κωμωδία και κατέληξε… δυστοπία.
Παράδειγμα ένα: Υπουργός (απ’ αυτούς που βρέθηκαν στο επίκεντρο των «διαρροών») έφτασε τη Δευτέρα στον Πρωθυπουργό για να πει τον πόνο του: «Πρόεδρε, δεν πάει άλλο».
Παράδειγμα δύο: Υπουργοί του Βόρειου Τομέα Αττικής αναρωτιούνται σε συνομιλίες τους γιατί ενώ αυτοί βάλλονται, έτερος υπουργός επίσης από τον Βόρειο Τομέα «χαίρεται και χαμογελά πατέρα».
Παράδειγμα τρία: Άλλοι υπουργοί συνομιλούν μεταξύ τους και προσπαθούν να καταλάβουν γιατί μέσα στην κυβέρνηση υπάρχει ένα «Γραφείο Τεκμηρίωσης» (έτσι το ονομάζουν συνωμοτικά) που αντί να ψάχνει στοιχεία για τους «απέναντι», σεντράρει ασταμάτητα και σαδιστικά τους ίδιους και απάντηση δεν βρίσκουν.
Τα παραδείγματα είναι πολλά. Εξ ου και επανερχόμαστε. Ποιοι «Ραν Ταν Πλαν» και ποιος «Ντίνος Ηλιόπουλος». Η κατάσταση χρειάζεται Κάφκα και ένα σύγχρονο «Πύργο» για το Μέγαρο Μαξίμου.
Κ.Π.
