Η διάταξη και ο τύπος των πλανητών αντιβαίνει την κρατούσα θεωρία σχηματισμού τους.
Αστρονόμοι ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα πλανητικό σύστημα που φαίνεται να παραβιάζει τους θεμελιώδεις κανόνες που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να εξηγήσουν πώς σχηματίζονται οι πλανήτες.
Το σύστημα βρίσκεται περίπου 116 έτη φωτός από τη Γη και περιφέρεται γύρω από έναν μικρό ερυθρό νάνο αστέρα γνωστό ως LHS 1903. Αυτό που καθιστά την ανακάλυψη αξιοσημείωτη είναι η ασυνήθιστη διάταξη των τεσσάρων πλανητών του μια διαμόρφωση που σύμφωνα με τους ερευνητές δεν θα έπρεπε να υπάρχει βάσει των καθιερωμένων μοντέλων πλανητικού σχηματισμού.
Στο δικό μας ηλιακό σύστημα και σε πολλά άλλα οι βραχώδεις πλανήτες τείνουν να σχηματίζονται πιο κοντά στο άστρο τους ενώ οι μεγάλοι αέριοι πλανήτες σχηματίζονται πιο μακριά όπου οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες. Ωστόσο το σύστημα LHS 1903 δεν ακολουθεί αυτό το πρότυπο.
Οι επιστήμονες εντόπισαν έναν εσωτερικό βραχώδη πλανήτη ακολουθούμενο από δύο πλανήτες πλούσιους σε αέρια και στη συνέχεια, απροσδόκητα, έναν ακόμη βραχώδη πλανήτη πολύ πιο μακριά. Αυτός ο νέος κόσμος που ονομάζεται LHS 1903 e είναι μια «υπερ Γη», ένας πλανήτης περίπου 1,7 φορές μεγαλύτερος από το δικό μας πλανήτη. Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία ένας βραχώδης πλανήτης δεν θα έπρεπε να σχηματιστεί σε τόσο απομακρυσμένη θέση μετά από αέριους γίγαντες.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από διάφορα διαστημικά τηλεσκόπια και παρατηρητήρια για να επιβεβαιώσουν την ασυνήθιστη διάταξη. Αφού απέκλεισαν σενάρια όπως βίαιες συγκρούσεις ή απώλεια ατμόσφαιρας, οι επιστήμονες πρότειναν μια διαφορετική εξήγηση: οι πλανήτες σχηματίστηκαν διαδοχικά, μετακινούμενοι προς τα έξω από το άστρο με την πάροδο του χρόνου.
Επειδή ο εξωτερικός πλανήτης σχηματίστηκε αργότερα οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο γύρω δίσκος αερίων και σκόνης είχε ήδη σε μεγάλο βαθμό εξαντληθεί. Χωρίς επαρκές αέριο διαθέσιμο ο πλανήτης παρέμεινε βραχώδης αντί να εξελιχθεί σε αέριο γίγαντα.
Η ανακάλυψη υποδηλώνει ότι τα πλανητικά συστήματα ενδέχεται να σχηματίζονται με πιο ποικίλους τρόπους από ό,τι πίστευαν οι επιστήμονες στο παρελθόν ιδιαίτερα γύρω από ερυθρούς νάνους, που είναι τα πιο συνηθισμένα άστρα στο Σύμπαν. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι το σύστημα θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό πεδίο δοκιμών για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο εξελίσσονται οι πλανήτες. Μελλοντικές παρατηρήσεις, συμπεριλαμβανομένης πιθανής μελέτης από ισχυρά διαστημικά τηλεσκόπια, ενδέχεται να αποκαλύψουν λεπτομέρειες για την ατμόσφαιρα και τη σύσταση του εξωτερικού πλανήτη.
Παρότι οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα πιθανότατα θα προκαλέσουν συζητήσεις, η ανακάλυψη αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση ότι οι επιστήμονες εξακολουθούν να μαθαίνουν πώς δομούνται τα πλανητικά συστήματα και ότι το Σύμπαν συνεχίζει να επιφυλάσσει εκπλήξεις.
