Κάθε φορά που ο πρωθυπουργός έρχεται αντιμέτωπος με ένα πρόβλημα, ακολουθεί πάντα μια συγκεκριμένη τακτική: Η συζήτηση δεν ξεκινάει ποτέ με τα πραγματικά γεγονότα, ξεκινάει με ταμπέλες. Αυτή είναι η αγαπημένη μέθοδος του Κυριάκου Μητσοτάκη για να κρύβει τη γύμνια του και να διασπά αντί να προσφέρει ορθή διακυβέρνηση. Διαιρεί την κοινωνία, σπέρνει τον διχασμό, το πρόβλημα διαιωνίζεται και ο ίδιος συνεχίζει ανενόχλητος να κυβερνά.
Οι αγρότες, για παράδειγμα, αποκαλούνται πράγματι αγρότες μόνο κάθε φορά που έχουμε προεκλογική περίοδο. Όταν προκύπτει πρόβλημα με τον αγροτικό κόσμο, όπως τώρα, μεταμορφώνονται σε «αγροτοσυνδικαλιστές» για λόγους κοινωνικού αυτοματισμού.
Παράλληλα, διαχωρίζονται σε «καλούς» και «κακούς». Στην πορεία κάποιοι βρίσκονται να εξυπηρετήσουν το αφήγημα του πρωθυπουργού, οπότε βαφτίζονται «συνεννοήσιμοι», ενώ οι υπόλοιποι «επιμένουν στο χάος», «δυσκολεύουν τον κόσμο» κ.λπ.
Στις γιορτές ο πρωθυπουργός προσπάθησε να προκαλέσει όσο το δυνατόν περισσότερη αγανάκτηση στους πολίτες για τους αγρότες που δεν θα τους άφηναν να ταξιδέψουν. Δεν του «βγήκε» και τώρα καταφεύγει σε άλλο τέχνασμα για να αποφύγει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.
Οι ίδιοι οι αγρότες καταγγέλλουν την κυβέρνηση για επιχείρηση διάσπασης και φτηνά επικοινωνιακά κόλπα. Ο πρωθυπουργός φρόντισε να ανακοινωθεί, μέσω κυβερνητικών «πηγών», ότι θα κάνει διπλό ραντεβού, το ένα με κάποιο «καλό» μπλόκο, με σκοπό να διασπάσει το μέτωπο των αγροτών.
Τίναξε με δυο λόγια στον αέρα τη σημερινή συνάντηση, αποδεικνύοντας πως καρφάκι δεν του καίγεται για τον αφανισμό της εγχώριας γεωργίας και της κτηνοτροφίας, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η μικροπολιτική του.
Την ίδια μέθοδο εφάρμοσε και στο ζήτημα της κρυφής εμπλοκής της χώρας στον πόλεμο της Ουκρανίας. Όταν η πλειονότητα της κοινής γνώμης αντέδρασε και απαιτούσε από τον πρωθυπουργό να πάρει την έγκριση του Κοινοβουλίου για ό,τι στέλνει -όπως οι άλλες χώρες- και να πάψει να αποστρατιωτικοποιεί στα κρυφά τα απειλούμενα νησιά μας, η τακτική του συστήματος Μητσοτάκη ήταν να κατηγορηθούν οι πολίτες ως «πουτινάκια».
Στην πανδημία ο πρωθυπουργός έσπειρε τη διχόνοια στην κοινωνία χωρίζοντας τον κόσμο σε «ψεκασμένους» ανεμβολίαστους και «καλούς» εμβολιασμένους. Όχι με όρους ιατρικούς, αλλά πολιτικούς. Ξαμόλησε και τους ειδικούς του των Επιτροπών Υγείας να δίνουν αντιεπιστημονικές οδηγίες για να ανοιγοκλείνει τουρισμό κι εστίαση ενώ δεν είχαμε ούτε ΜΕΘ, με τα ολέθρια αποτελέσματα που όλοι γνωρίζουν.
Η ίδια πατέντα και στις υποκλοπές, στα Τέμπη, στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αντί να δώσει απαντήσεις για τις ευθύνες του και να λογοδοτήσει, κατηγορεί την κοινωνία: όσοι αντιδρούν στον Μητσοτάκη είναι οπαδοί του «χάους».
Στην πραγματικότητα, η αντίδραση Μητσοτάκη σε κάθε πρόβλημα είναι να υιοθετεί την πρακτική της κοινωνικής διάσπασης για να ενεργοποιεί τους υποστηρικτές του και να κρεμάει «ταμπέλες» στο υγιές κομμάτι της κοινής γνώμης.
Αυτό είναι το ιδιαίτερο είδος λαϊκισμού του Μητσοτάκη. Θα κάνει κάθε φορά τα πάντα για να διχάσει την κοινωνία και να προσφέρει υπηρεσίες στα συμφέροντα που τον διατηρούν στην εξουσία.
