Τις τελευταίες εβδομάδες, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει εκδηλώσει με τον πλέον σαφή τρόπο την πρόθεση του να γίνει η Γροιλανδία κομμάτι των ΗΠΑ. Μάλιστα, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν έχει διστάσει να κάνει λόγο μέχρι και για χρήση στρατιωτικών μέσων, εάν αυτό χρειαστεί.
Η επιμονή του Ντόναλντ Τραμπ για τη Γροιλανδία προφανώς δεν είναι τυχαία, αλλά έχει να κάνει με την ανάσχεση της Κινεζική επιρροής που εκδηλώνεται διαμέσου της Ανταρκτικής. Η Δανία, χώρα στην οποία υπάγεται η Γροιλανδία, έχει σύμφωνα με το Politico, μια και μόνη επιλογή, παρακάμπτοντας μάλιστα το ΝΑΤΟ, ώστε να προστατέψει το αρκτικό νησί.
Σε ένα ακραίο σενάριο λοιπόν, κατά το οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ θα επέλεγε τη στρατιωτική οδό για να θέσει υπό τον έλεγχό του τη Γροιλανδία, η Δανία θα είχε στη διάθεσή της ένα θεσμικό «όπλο» της Ευρωπαϊκής Ένωσης που σπάνια βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης. Πρόκειται για μια ρήτρα με βαρύνουσα σημασία, η ενεργοποίηση της οποίας θα μπορούσε να πυροδοτήσει πολιτικές, νομικές και γεωστρατηγικές εξελίξεις σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, ανεξάρτητα από το πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Παρότι η αμυντική θωράκιση της Δανίας στηρίζεται παραδοσιακά στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, μια σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες θα έθετε σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα αυτής της προστασίας, δεδομένου του κυρίαρχου ρόλου της Ουάσινγκτον εντός του ΝΑΤΟ. Υπό αυτές τις συνθήκες, όπως επισημαίνει το Politico, η Κοπεγχάγη θα μπορούσε να στραφεί σε εναλλακτικό θεσμικό μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενεργοποιώντας το άρθρο 42.7 των Συνθηκών, τη λεγόμενη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας.
Αν και μέρος των ειδικών θεωρεί ότι η συγκεκριμένη διάταξη ενδέχεται να υπερτερεί ακόμη και του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ ως προς τη δεσμευτικότητά της, η εφαρμογή της συνοδεύεται από ουσιώδεις περιορισμούς και γκρίζες ζώνες, που αφήνουν ανοιχτό το πεδίο ερμηνειών.
