«Κάποτε σαν σήμερα ήμασταν στον πρώτο καφέ στη Μύκονο!»
Του Κώστα Πρώιμου Κλαίνε τη μοίρα τους, καθήμενες διακριτικά σε τραπεζάκι της γωνίας, δύο μεσόκοπες- λαϊκιστί- μεγαλοκοπέλες. Προφανώς ψιλoάφραγκες και εμφανώς «βουτηγμένες» στη μανιοκατάθλιψη μέχρι το μεδούλι. Η αύρα τους εκπέμπει μια «θαμπή λάμψη» ενός ένδοξου παρελθόντος… -Ρε, τι δούλεμα είχαμε «φάει» και μεις στα νιάτα μας