Γράφει ο *Ιωάννης Ευθυμιάδης
Το μίσος και η πονηριά μας έχουν κόψει τα φτερά, όμως από τα βάθη της ψυχής μας βγαίνει η ελπίδα για την λευτεριά
Με ποιο δικαίωμα αυτοί θέλουν να ζούμε σκλαβωμένοι, μήπως το κάνουν “Χόμο” απάνθρωποι παρά πολιτισμένοι.
Υπάρχει έλλειψη σε αυτούς αγάπη και σοφία, η φύση τους δημιούργησε με μίσος και κακία.
Είναι χαρίσματα αυτά μέσα από την φύση, κάποιος να τα αλλάξει δεν μπορεί απλά να τα νοήσει.
Η φύση είναι δύσκολη να την κατανοήσεις, θέλει προσπάθεια πολύ να την τετραγωνίσεις.
Ποιο είναι το νόημα της ζωής στην ύπαρξη της φύσης, μα δεν σε αφήνουν δυστυχώς ελεύθερος να ζήσης.
Οι “Χόμο” αυξηθήκανε οι Άνθρωποι θα σβήσουν, θα βρούνε λύση τεχνητή και αυτοί θα συνεχίσουν.
Μόνο ελπίδα έμεινε στους δύστυχους Ανθρώπους, δικαιοσύνη ψάχνουνε που να την βρούνε όμως.
Υπάρχει αλλοίωση φθορά και θάνατο στην φύση, να’ χουν το νου τους όλοι τους πριν το κερί του σβήσει.
Σε ποιούς δίνουν δικαιώματα να εκπροσωπούν τον κόσμο, ας δούνε στον καθρέφτη τους το πρόσωπό τους μόνο.
Ψάξε λίγο την ζωή και πίστεψε μόνο εσένα, μην δίνεις δικαιώματα σε απάνθρωπους για σένα.
Σε ναι πιστεύουν στο Θεό σε όχι κάποιοι άλλοι, η αλήθεια πάντα φαίνεται όταν αγγίζουν Άδη.
Έφυγαν πολλοί από εδώ ήρθε και η σειρά μας, φεύγουμε όλοι δυστυχώς με άδεια την καρδιά μας…
*Ο Ιωάννης Ευθυμιάδης είναι Συγγραφέας-ερευνητής
