Τις τελευταίες ώρες διαπιστώνω μια λύσσα,απέναντι σ΄εκείνον που αντιστέκεται,να μεγαλώνει.
Η επίθεση στην κ Καρυστιανού είναι φαινόμενο μιας παρηκμασμένης κουλτούρας.
Ενας από τους σκοτεινότερους μηχανισμούς της ανθρώπινης ψυχης & των κοινωνιών
μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα & η φθηνη επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που εσένα σε συνθλίβει.
Αυτή η φράση δεν περιγράφει μόνο μια μάχη ύπαρξης.Περιγράφει την αντίδραση των υποταγμένων απέναντι σε όσους αρνούνται να ζήσουν γονατιστοί.
Αυτη η δυναμική εξηγεί σχεδόν τέλεια το φαινόμενο της επιθετικότητας απέναντι σε αυτή τη γυναίκα .
Η κ Μαρία Καρυστιανού προκαλεί τόση εχθρότητα γιατί κάνει κάτι που οι περισσότεροι δεν αντέχουν να δουν. Αντιστέκεται εκεί όπου οι άλλοι έχουν παραδώσει τα όπλα.
Η δύναμή της, η καθαρότητά της, η επιμονή της, η αδιαπραγμάτευτη αναζήτηση της αλήθειας, ξεσκεπάζουν όχι απλώς τη σαπισμένης εδώ & πολλά χρόνια κοινωνία , αλλά & την υποταγή πολλών σε αυτό.
Γι’ αυτό η επίθεση δεν είναι μόνο πολιτική, την οποία δε μπορώ να αναλύσω,είναι βασικά υπαρξιακή.
Η παρουσία της υπενθυμίζει στον καθένα μας τι δεν έκανε, τι δεν τόλμησε, πότε υποχώρησε, πού ντράπηκε, πού βολεύτηκε που τουμπανιάστηκε.
Η κ Καρυστιάνου λειτουργεί σαν καθρέφτης της ατομικής & συλλογικής μας υποταγής & ανεπάρκειας.
Κι αυτό είναι αφόρητο για όσους έχουν χτίσει την ταυτότητά τους πάνω στη συμβατότητα, στην υποταγή, στην προσαρμογή.
όποιος δεν τολμά να αντισταθεί, μισεί εκείνον που τολμά.
Οι συστημικοί παράγοντες & παραγοντίσκοι που την στοχοποιούν ή την υπονομεύουν δεν το κάνουν επειδή διαφωνούν μαζί της.Οχι !
Η κ. Καρυστιανού μιλά για ευθύνη όταν οι ίδιοι την αποφεύγουν, μιλά για δικαιοσύνη όταν εκείνοι βρίσκουν πρόσχημα, μιλά για αλήθεια όταν εκείνοι ζουν από τη διαχείριση του ψεύδους, μιλά για αξιοπρέπεια όταν εκείνοι -πολλά χρόνια τώρα- υπογράφουν την υποταγή.
Μος γυναίκα που θίγει τα πάντα -δικαστές, θεσμούς, κυβερνήσεις, αντιπολίτευση ,Ευρώπη- είναι πραγματικά εφιάλτης.
Γιατί δείχνει ότι δεν είναι όλοι το ίδιο, ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που δεν φοβούνται.
είναι όλη αυτή η μεγάλη τέχνη της μικρότητας που τόσο έχει ριζώσει στην έρμη πατρίδα μας. Η επίθεση των πάσης φύσεως σχολιαστών του διαδικτύου,
Δημοσιογράφοι,σχολιαστές στα social, όλοι αυτοί που βγάζουν χολή απέναντί της, στην πραγματικότητα αμύνονται απέναντι σε ένα απλό γεγονός: Η γυναίκα αυτή δεν εξαρτάται από το σύστημα. Εκείνοι εξαρτώνται.
Η κυρία Καρυστιανού τους θυμίζει ότι υπάρχουν άνθρωποι που
δεν δέχονται χορηγίες, δεν προσκυνούν,δεν κολακεύουν εξουσίες, δεν ζουν από χαρτζιλίκια ισχυρών, δεν τρώνε από ευρωπαϊκα προγραμμάτα,, δεν ανησυχούν μην χάσουν την καβάντζα που βολεύτηκαν & δεν φοβούνται την κοινωνική σύγκρουση.
Η ύπαρξή της κάνει τη δική τους ύπαρξη να μοιάζει ανούσια,
ηθικά άδεια, δειλή & χωρίς νόημα .
Γι’ αυτό αντιδρούν με λύσσα. Όχι επειδή δεν συμφωνούν μαζί της.
Αλλά επειδή τους ακυρώνει ηθικά .
Ακόμη & το “ανώνυμο μίσος” στο διαδίκτυο δεν είναι “τυχαίο”.
Είναι το καθαρότερο παράδειγμα όπου
η μικρότητα μισεί εκείνον που σηκώνει ανάστημα.
Ο απλός άνθρωπος που είναι εγκλωβισμένος στην αίσθηση ότι “όλοι ίδιοι είναι”, ότι “δεν γίνεται τίποτα”, βλέπει ξαφνικά μπροστά του μια γυναίκα που κάνει το αδύνατο δυνατό. Τα βάζει με τα συμφέροντα,τα βάζει με τη δικαιοσύνη, τα βάζει με την ΕΕ, τα βάζει με τη οποιαδήποτε διαφθορά & δεν λυγίζει.
Ο καταπιεσμένος που δεν μπορεί να εξεγερθεί, στρέφεται εναντίον εκείνου που εξεγείρεται.
Εν τέλει η κυρία Καρυστιανού δέχεται επιθέσεις από όλες τις πλευρές γιατί απειλεί όλους τους κώδικες αυτής της κοιμωνιας .Δεν φοβάται την κάθε εξουσία .Ουτε καν την ευρωπαϊκή εισαγγελία.
Δεν φοβάται την κοινωνία & άρα απειλεί τους υποταγμένους. Δεν δέχεται χρηματοδοτήσεις και άρα απειλεί τους εξαγορασμένους.
Δεν παριστάνει τη δήθεν “ανεξάρτητη” & άρα απειλεί τη εξαρτημένη δημοσιογραφία. Δεν σιωπά ,άρα απειλεί τους βολεμένους. Δεν υποκύπτει άρα απειλεί τους υποταγμένους.
Η Μαρία Καρυστιανού είναι επικίνδυνη όχι επειδή είναι ριζοσπαστική, αλλά επειδή είναι ανεπηρέαστη.
Σε μια κοινωνία που έχει μάθει ότι όλα αγοράζονται & έτσι όλα ελέγχονται, το ανυπότακτο εχει ανεξέλεγκτο μέγεθος & δημιουργεί φόβο .
Η αλήθεια είναι πως η κ Καρυστιανού δεν μισείται επειδή υπερβάλλει. Μισείται επειδή θυμίζει σε όλους μας την αλήθεια που βίωσε στην υπαρξη της.
Το κοινονικο σύστημα την μισεί γιατί εκθέτει τη φαυλότητά του.
Η διανόηση την φοβάται γιατί εκθέτει τη δειλία της.
Η αριστερά την φοβάται για να μη πω τρέμει, γιατί μόνο αριστερά δεν είναι .
Η επίθεση λοιπόν δεν στρέφεται σε εκείνη Στρέφεται σε αυτό που αντιπροσωπεύει. το δικαίωμα δηλ. ενός ανθρώπου να μην υποκύπτει.
& αυτό, είναι αρκετό για να γεννήσει την πιο άγρια μορφή εχθρότητας σε όσους έχουν μάθει να ζουν γονατισμένοι
