Ζούσε στην Κίνα και έφτανε σε μήκος τα 20 μέτρα, ύψος τα 11 μέτρα και είχε λαιμό μήκους δέκα μέτρων.
Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Scientific Reports» ομάδα παλαιοντολόγων παρουσιάζει την ανακάλυψη ενός άγνωστου είδους γιγάντιου δεινοσαύρου με τεράστιο λαιμό.
Ο Mamenchisaurus sanjiangensis όπως ονομάστηκε αυτός ο νέος δεινόσαυρος έφτανε σε μήκος τα 20 μέτρα, ύψος τα 11 μέτρα και ο λαιμός του έφτανε σε μήκος τα δέκα μέτρα. Περιπλανιόταν στον πλανήτη μας κατά στην πρώιμη Ιουρασική περίοδο περίπου πριν από 160 εκατομμύρια χρόνια. Αυτός ο δεινόσαυρος ήταν ένας διαφοροποιημένος μαμεχίνσαυρος αλλά με στενή συγγένεια με τα περισσότερα άλλα είδη της οικογένειας των μαμεχίνσαυρων.
«Η ποικιλότητα των σαυροπόδων δεινοσαύρων έφτασε σε μια προφανή κορύφωση στο Ύστερο Ιουρασικό και περιλάμβανε πολλές ευρέως κατανεμημένες, μη-νεοσαυροποδικές γραμμές καθώς και μια μεγάλη ποικιλία σχεδόν παγκοσμίως κατανεμημένων μελών των νεοσαυροποδικών κλάδων Diplodocoidea και Macronaria. Η κυριαρχία της ασιατικής πανίδας σαυροπόδων είναι αρκετά διαφορετική από εκείνη των σύγχρονων ευρωπαϊκών, βορειοαμερικανικών και νοτιοαμερικανικών σχηματισμών» δήλωσαν οι ερευνητές με επικεφαλής επιστήμονες του Ινστιτούτου Παλαιοντολογίας Chongqing στην Κίνα.
Το μοναδικό μερικό σκελετικό δείγμα του Mamenchisaurus sanjiangensis ανασκάφηκε στον χώρο απολιθωμάτων στο Chongqing, στη νοτιοδυτική Κίνα. Η ανακάλυψη του Mamenchisaurus sanjiangensis εμπλουτίζει την ποικιλότητα των πρώιμα αποκλινόντων σαυροπόδων δεινοσαύρων και παρέχει επιπλέον στοιχεία που βοηθούν στην κατανόηση της εξελικτικής ιστορίας των σαυροπόδων στη βορειοδυτική Κίνα.
«Μια πιο ακριβής κατανόηση των εξελικτικών σχέσεων των ευσαυροπόδων της Μέσης Ύστερης Ιουρασικής περιόδου στην Κίνα είναι σημαντική για τον έλεγχο υποθέσεων σχετικά με την απομόνωση της Ανατολικής Ασίας από τη δυτική Λαυρασία και τη Γκοντβάνα εκείνη την εποχή, καθώς και για την παλαιοβιογεωγραφική ιστορία των πρώιμα αποκλινόντων σαυροπόδων. Ωστόσο η κατανόησή μας για αυτό το εξελικτικό στάδιο απέχει πολύ από το να είναι πλήρης και απαιτείται επανεξέταση των δειγμάτων για τις ανατολικοασιατικές γραμμές ώστε να καλυφθούν τα κενά» σημειώνουν οι ερευνητές.
