Οι στρατοί εξοπλίζονται με αυτόνομα σκάφη που λειτουργούν κάτω από το νερό.
Τα ιπτάμενα drones που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο της Ουκρανίας έχουν αλλάξει για πάντα την τακτική των χερσαίων μαχών. Όπως φαίνεται πως η ίδια κατάσταση πρόκειται να συμβεί τόσο στην επιφάνεια της θάλασσας όπου ήδη θαλάσσια αυτόνομα σκάφη επιφανείας έχουν ξεκινήσει να επιχειρούν όσο και κάτω από την επιφάνεια του νερού αφού πολλές χώρες προσπαθούν να εντάξουν στο οπλοστάσιο τους υποβρύχια drones.
Το Βασιλικό Ναυτικό της Βρετανίας σχεδιάζει έναν στόλο μη επανδρωμένων υποβρύχιων που για πρώτη φορά θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην παρακολούθηση υποβρυχίων και στην προστασία υποθαλάσσιων καλωδίων και αγωγών.
Η Αυστραλία έχει δεσμευθεί να δαπανήσει 1,7 δισεκατομμύρια δολάρια για τα μη επανδρωμένα «Ghost Shark» υποβρύχια ώστε να αντιμετωπίσει τα κινεζικά υποβρύχια. Το τεράστιο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ξοδεύει δισεκατομμύρια σε πολλά έργα υποβρύχιων drones, συμπεριλαμβανομένου ενός που ήδη χρησιμοποιείται και μπορεί να εκτοξεύεται από πυρηνικά υποβρύχια.
Τα αυτόνομα μη επανδρωμένα υποβρύχια αποτελούν «μια πραγματική αλλαγή επιπέδου στον υποθαλάσσιο χώρο μάχης» δήλωσε ο Σκοτ Τζέιμιτσον διευθυντής θαλάσσιων και χερσαίων αμυντικών λύσεων στη BAE Systems, τη μεγαλύτερη βρετανική εταιρεία όπλων και κατασκευάστρια των πυρηνικών υποβρυχίων της χώρας.
Τα νέα drones που βρίσκονται υπό ανάπτυξη θα επιτρέψουν στα πολεμικά ναυτικά να «αναπτυχθούν με τρόπους που δεν ήταν διαθέσιμοι πριν με κλάσμα του κόστους των επανδρωμένων υποβρυχίων» λέει ο Τζέιμιτσον.
Η τεχνολογική ναυμαχία
Η προοπτική μιας τεράστιας νέας αγοράς φέρνει αντιμέτωπες μεγάλες, έμπειρες αμυντικές εταιρείες όπως η BAE Systems και οι αμερικανικές General Dynamics και Boeing με νεοφυείς εταιρείες τεχνολογίας όπλων όπως η αμερικανική Anduril (δημιουργός του Ghost Shark) και η γερμανική Helsing. Οι startups υποστηρίζουν ότι μπορούν να κινηθούν ταχύτερα και φθηνότερα.
Ο αγώνας για κυριαρχία κάτω από τη θάλασσα συνεχίζεται σχεδόν αδιάκοπα σε καιρό ειρήνης και πολέμου εδώ και σχεδόν έναν αιώνα. Το πρώτο πυρηνοκίνητο υποβρύχιο, το αμερικανικό Nautilus, που πήρε το όνομά του από το φανταστικό σκάφος του Ιούλιου Βερν καθελκύστηκε το 1954 και σήμερα υποβρύχια οπλισμένα με πυρηνικά αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο των ενόπλων δυνάμεων έξι χωρών, των ΗΠΑ, της Ρωσίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Κίνας και της Ινδίας, ενώ η Βόρεια Κορέα ίσως να αποτελεί πρόσφατα την έβδομη. Αυτό παρά τη βαθιά διαμάχη σχετικά με το αν αυτά τα όπλα αξίζουν τα τεράστια ποσά που δαπανώνται και αν πραγματικά λειτουργούν αποτρεπτικά.
Το υποβρύχιο κρυφτό
Οι ένοπλες δυνάμεις παίζουν ένα συνεχές παιχνίδι κρυφτού στα ωκεάνια. Για να αποφύγουν τον εντοπισμό, τα υποβρύχια σπάνια ανεβαίνουν στην επιφάνεια. Προβλήματα συντήρησης σε άλλα σκάφη ανάγκασαν πρόσφατα Βρετανούς υποβρύχιους να περάσουν εννέα μήνες κάτω από το νερό, μεταφέροντας πυραύλους Trident που θεωρητικά είναι έτοιμοι να πλήξουν ανά πάσα στιγμή.
Όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ του ο Guardian παρακολούθηση του ρωσικού υποθαλάσσιου πυρηνικού οπλοστασίου, το οποίο έχει γίνει πιο αθόρυβο τα τελευταία χρόνια, αποτελεί βασικό στόχο του Βασιλικού Ναυτικού, ιδιαίτερα στην περιοχή Γροιλανδίας-Ισλανδίας-Βρετανίας, ένα “σημείο ασφυξίας” που επιτρέπει στους συμμάχους του ΝΑΤΟ να παρακολουθούν τις ρωσικές κινήσεις στον βόρειο Ατλαντικό. Ένας στέλεχος της αμυντικής βιομηχανίας ανέφερε ότι η Νότια Σινική Θάλασσα αποτελεί επίσης μια πολλά υποσχόμενη αγορά, καθώς η Κίνα και οι γείτονές της βρίσκονται αντιμέτωποι σε μια τεταμένη, μακρόχρονη εδαφική διαμάχη.
Τα υποβρύχια drones υπόσχονται να κάνουν ευκολότερη την παρακολούθηση των υποβρυχίων των αντιπάλων. Ορισμένοι αισθητήρες έχουν σχεδιαστεί ώστε να πέφτουν από άλλα υποβρύχια οχήματα και να παραμένουν στον βυθό για μήνες, σύμφωνα με έναν στέλεχος που προσπαθεί να πουλήσει στη Βρετανία
Τα σαμποτάζ
Ένα δεύτερο κίνητρο είναι ο αυξανόμενος αριθμός επιθέσεων σε αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου όπως η επίθεση στον Nord Stream το 2022 για την οποία η Γερμανία έχει εντοπίσει έναν Ουκρανό ύποπτο, και οι ζημιές το 2023 στον αγωγό Balticconnector μεταξύ Φινλανδίας και Εσθονίας. Υποθαλάσσια καλώδια ρεύματος και διαδικτύου είναι επίσης κρίσιμα για την παγκόσμια οικονομία. Ένα υποθαλάσσιο καλώδιο ρεύματος μεταξύ Φινλανδίας και Εσθονίας χτυπήθηκε τα περασμένα Χριστούγεννα, δύο μήνες μετά την κοπή δύο τηλεπικοινωνιακών καλωδίων σε σουηδικά ύδατα της Βαλτικής.
Η κυβέρνηση του Βρετανίας κατηγόρησε την προηγούμενη εβδομάδα το ρωσικό πλοίο παρακολούθησης Yantar ότι εισήλθε σε βρετανικά ύδατα για να χαρτογραφήσει υποθαλάσσια καλώδια. Είπε ότι η Βρετανίας έχει δει αύξηση 30% στα ρωσικά σκάφη που απειλούν τα βρετανικά ύδατα τα τελευταία δύο χρόνια. Η επιτροπή άμυνας του Κοινοβουλίου έχει εκφράσει ανησυχίες για την ευαλωτότητα της Βρετανίας στην υποθαλάσσια δολιοφθορά, γνωστή ως «γκρίζα ζώνη», που μπορεί να προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση αλλά πιθανότατα δεν θεωρούνται πράξεις πολέμου
Ζημιές στα 60 υποθαλάσσια καλώδια δεδομένων και ενέργειας γύρω από τα Βρετανικά Νησιά «θα μπορούσαν να έχουν καταστροφικές συνέπειες στη Βρετανία» ανέφερε η επιτροπή.
Ο Άντι Θόμις, διευθύνων σύμβουλος της Cohort, μιας βρετανικής εταιρείας στρατιωτικής τεχνολογίας που κατασκευάζει μεταξύ άλλων αισθητήρες σόναρ είπε ότι τα επανδρωμένα πλοία, αεροπλάνα και υποβρύχια που χρησιμοποιούνταν μέχρι τώρα για την παρακολούθηση πυρηνοκίνητων υποβρυχίων ήταν «πολύ, πολύ ικανά και πολύ, πολύ ακριβά συνδυάζοντάς τα με μη επανδρωμένα οχήματα, αποκτάς τις ικανότητες λήψης αποφάσεων που μπορούν να προσφέρουν οι άνθρωποι χωρίς να τους φέρνεις σε εξαιρετικά επικίνδυνη εγγύτητα».
Τα πιο σύγχρονα σκάφη περιέχουν έως και πέντε φορές περισσότερους αισθητήρες σόναρ από τα υποβρύχια που βρίσκονται σε υπηρεσία. Οι χαμηλές απαιτήσεις ισχύος είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τα μικρότερα μη επανδρωμένα σκάφη τα οποία δεν έχουν την πολυτέλεια ενός πυρηνικού αντιδραστήρα. Παθητικοί αισθητήρες που δεν εκπέμπουν σήμα σόναρ καθιστούν δυσκολότερο τον εντοπισμό και την καταστροφή τους.
