Ενημερωτικό Portal του Ράδιο Γάμμα 94 FM, Πάτρα
 

Τρέμετε Τούρκοι ψαράδες … ο Κικίλιας γύρισε από τις διακοπές του

Κυβέρνηση διακοπών και επικοινωνιακού εντυπωσιασμού. Πως αλλιώς να χαρακτηριστεί μια κυβέρνηση, η οποία ενώ πλείστα όσα εθνικά και περιφερειακά θέματα έτρεχαν με ταχύτατους ρυθμούς εν μέσω θέρους, οι υπουργοί της διακόπαραν, και τώρα επέστρεψαν μαυρισμένοι για να υψώσουν … κολοκοτρωνέϊκα φλάμπουρα στην Τουρκία;

Σε όλους τους τομείς της εξωτερικής πολιτικής, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, για μια ακόμη χρονιά, κινήθηκε σε νωχελικούς ρυθμούς καλοκαιρινής ραστώνης. Για να μην πούμε πλήρους ακινησίας. Ενα από τα πάμπολλα που συνέβησαν, τουλάχιστον από τον Ιούλιο, ήταν ότι και αυτό το καλοκαίρι τουρκικά αλιευτικά έκαναν μαζική «εισβολή» στις ελληνικές θάλασσες, μπαίνοντας ακόμα και στα εθνικά χωρικά ύδατα.

Μετά από μήνες σουλάτσων των Τούρκων ψαράδων, και ενώ το θέμα επανειλημμένως είχε αναδειχθεί από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας, «Αρχιπέλαγος», αίφνης «ξύπνησε» ο υπουργός Ναυτιλίας, Βασίλης Κικίλιας, και ζητάει από το υπουργείο Εξωτερικών να προβεί σε διάβημα διαμαρτυρίας έναντι της Τουρκίας. Τώρα γύρισε από τις διακοπές του και είπε να ρίξει κι’ αυτός ένα … κολοκοτρωνέϊκο πυροτέχνημα μπας και προβληθεί το όνομά του. Τόσο καιρό δεν του είχαν πει τίποτα οι «αρμόδιοι» παράγοντες του υπουργείου και του Λιμενικού; Δεν είχε διαβάσει καμιά εφημερίδα ή σάϊτ;

Πολύμηνη απραξία

Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε ήδη από το μέσον του Ιουλίου το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας, «Αρχιπέλαγος», όπως ανέφερε το Neostrategy.grτουλάχιστον τριάντα δύο μεγάλα τουρκικά σκάφη -αλιευτικά γρι-γρι και ρυμουλκά- που ρυμουλκούν κλωβούς με άγνωστες ποσότητες ζωντανού τόνου, ταξιδεύοντας από τη Μάλτα προς την Τουρκία, παρουσιάζουν ύποπτη δραστηριότητα και αδικαιολόγητα μεγάλη παραμονή -επί τουλάχιστον 2 εβδομάδες έκαστο- σε περιοχές του Αιγαίου και του Ιονίου.

Μετά από τουλάχιστον δύο μήνες απραξίας, λοιπόν, ο Β. Κικίλιας (ο πολιτικός που ως υπουργός Πολιτικής Προστασίας του είχε μπει η φωτιά στο Χαλάνδρι, ντε), σε συνέντευξή του στο Open, είχε το θράσος να πει: «Ζήτησα από τον υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Γεραπετρίτη, να κάνει διάβημα προς την άλλη πλευρά για το συγκεκριμένο θέμα και συμφώνησε. Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται ο σεβασμός των ελληνικών χωρικών υδάτων».

Φωτογραφία – εικονογράφηση: «Καθημερινή»

Τι έγινε; Τον πήραν τηλέφωνο κολλητοί του σκαφάτοι από τη Μύκονο για να του διαμαρτυρηθούν, επειδή οι Τούρκοι ψαράδες τους χάλαγαν τις βόλτες τους με τα κότερα, ή λέτε να τους θίχτηκε το … εθνικόν φιλότιμον (χλωμό) επειδή τα τουρκικά αλιευτικά παραβίασαν τα χωρικά ύδατα της κυριλέ νήσου;

Με την ευκαιρία, τώρα πληροφορήθηκε ο Γιώργος Γεραπετρίτης ότι τουρκικά αλιευτικά έχουν κάνει σουρωτήρι το Αιγαίο και το Ιόνιο; Είναι αμφίβολο. Τουναντίον, το υπουργείο Εξωτερικών είχε πλήρη εικόνα της κατάστασης (εδώ τα έβλεπαν τα αλιευτικά όλοι οι νησιώτες, δεν τα είχε πάρει είδηση η Αθήνα;). Σιγά, βέβαια, μην χαλούσε τις διακοπές της η ηγεσία του ΥΠΕΞ για τους Τούρκους ψαράδες. Τα εθνικά θέματα ας περιμένουν. Υπάρχουν σοβαρότερα θέματα, για παράδειγμα οι … γουρνοπούλες στη Μεσσηνία.

Το διάβημα, επίσης, θα το κάνει (αν το κάνει) το ΥΠΕΞ στο υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας, όποτε δηλαδή τους δώσει «ραντεβού» η τουρκική πλευρά; Γιατί δεν καλούν στο ΥΠΕΞ εδώ και τώρα τον Τούρκο πρέσβη στην Αθήνα, για να του το επιδώσουν; Εχουν, άραγε, καταργηθεί τέτοιες πρακτικές στο όνομα των … «ήρεμων νερών»;

Ντηλ Ιταλίας – Τουρκίας

Πέραν της διπλωματικής διάστασης του θέματος, με τα τουρκικά αλιευτικά να μπαινοβγαίνουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα ανενόχλητα, όταν τα ελληνικά αλιευτικά κυνηγιούνται από το τουρκικό Λιμενικό (τα Ιμια είναι το κερασάκι στην τούρτα), υπάρχει και η πολιτική και περιβαλλοντική διάσταση, την οποία πολλάκις ανέδειξε το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας, «Αρχιπέλαγος».

Οπως αναφέρει η Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση του Τόνου, ICCAT, επισημαίνει το Ινστιτούτο, η ετήσια ποσόστωση αλιείας τόνου για την Τουρκία είναι 2.600 τόνοι σε βάρος. Όσον αφορά την Μάλτα, η ετήσια ποσόστωση της δεν προσδιορίζεται επακριβώς, αλλά της αναλογεί ένα μέρος της ετήσιας ποσόστωσης της Ε.Ε. (21.503 τόνοι ετησίως). Πέραν όμως του διαμορφωμένου καθεστώτος ποσοστώσεων, διεξάγονται άτυπες διαδικασίες, συναλλαγές και δίκτυα μαύρης αγοράς στα οποία αποδεδειγμένα συμμετέχει επί χρόνια μεταξύ άλλων η Μάλτα, η Ιταλία και η Τουρκία. Ως αποτέλεσμα παραβιάζονται αυτές τις ποσοστώσεις, και εφευρίσκονται τρόποι ώστε να μπορέσουν μετέπειτα να εξαχθούν “νόμιμα” επιπλέον τεράστιες ποσότητες Τόνου προς τις αγορές της Ασίας.

Εύλογα προκύπτουν τα ερωτηματικά: Πως επιτρέπεται σε «δίκτυα μαύρης αγοράς» να αλωνίζουν τις ελληνικές θάλασσες; Τι είδους ντηλ έχει κλείσει η Τουρκία με την Ιταλία; Τι γυρεύουν τα τουρκικά αλιευτικά, όχι μόνο στο Αιγαίο, αλλά και στο Ιόνιο;

Θησαυρίζουν από τον τόνο

Ακόμα, το Ινστιτούτο, «Αρχιπέλαγος», το οποίο τονίζει ότι από τα συγκεκριμένα σκάφη μεταφέρονται τεράστιες ποσότητες τόνων, διερωτάται: Πού βρίσκονται οι επίσημοι φορείς ελέγχου; Ιδίως το αποκαλούμενο «Κοινό Σχέδιο Επιθεώρησης» (Joint Inspection Scheme), το οποίο ορίζει επιθεωρήσεις από σκάφη της Frontex και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ελέγχου της Αλιείας. Αυτοί είναι οι αρμόδιοι για την τήρηση των υποχρεώσεων της ICCAT (Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση του Τόνου) στα ευρωπαϊκά ύδατα, για τον έλεγχο των σκαφών, των παραστατικών που αποδεικνύουν από που αλιεύθηκε το κάθε απόθεμα, σε ποιες ποσότητες κλπ. Ομως, καθ’ όλο αυτό το χρονικό διάστημα στα ελληνικά νερά δεν υπάρχει εμφανής παρουσία σκαφών επιθεώρησης στην ευρύτερη περιοχή.

Επιπλέον, σημειώνει ότι η παγκόσμια αγορά τόνου (νόμιμη και παράνομη) έχει τζίρο δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Στις κεντρικές δημοπρασίες Τόνου στην Ιαπωνία έχουν αγγίξει τιμές ρεκόρ έως και 2,7 εκατομμύρια ευρώ για ένα ψάρι (10,266 ευρώ ανά κιλό), ενώ γενικότερα οι τόνοι καταλήγουν και σε άλλες μεγάλες αγορές της Ασίας (π.χ. Κορέα, Κίνα) και σε άλλες διεθνείς αγορές.

Προσθέτει, δε, ότι η Τουρκία αξιοποιεί την εθνική ποσόστωση τόνου, τόσο για άμεση εξαγωγή, όσο και για πάχυνση Τόνου σε μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας, οι οποίες όμως απαιτούν τεράστια αποθέματα άγριων ψαριών ως τροφή. Ενδεικτικά, απαιτούνται 9 τόνοι τροφής (δηλ. άγριων ψαριών) για να επιτευχθεί 1 τόνος πάχυνσης αυτών των τόνων που εκτρέφονται στους ιχθυοκλωβούς.

Αυτό απαιτεί ένα δίκτυο εντατικής υπεραλίευσης των ψαριών που ενδείκνυνται για την πάχυνση του τόνου (π.χ. κολιός, σκουμπρί, σαρδέλα κλπ), των οποίων τα αποθέματα έχουν ήδη αποδεκατιστεί σε πολλές περιοχές της Μεσογείου. Ένα ακόμα ερώτημα που τίθεται είναι το πού γίνεται και πώς ελέγχεται η αλιεία αυτών των τεράστιων ποσοτήτων ψαριών που απαιτούνται για να τραφούν οι Τόνοι στις μονάδες πάχυνσης.

Πλήγμα από την υπεραλίευση

Το Ινστιτούτο, «Αρχιπέλαγος», υπογραμμίζει ότι η υπεραλίευση, απ’ όπου και αν προέρχεται, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες πληγές των θαλασσών μας και η αντιμετώπισή της είναι επείγουσα προτεραιότητα. Το κενό ελέγχου που παρατηρείται καθ’ όλη αυτή τη χρονική περίοδο αναδεικνύει όχι μόνο την αδυναμία, αλλά και την έλλειψη πολιτικής βούλησης για την αντιμετώπιση του προβλήματος της υπεραλίευσης.

Η εφαρμογή των ευρωπαϊκών και διεθνών κανονισμών φαίνεται, για ακόμη μία φορά, να πραγματοποιείται κατά το δοκούν, τη στιγμή μάλιστα που οι ευρωπαϊκές αρχές και οι διεθνείς φορείς αναγνωρίζουν την κατάρρευση μεγάλου μέρους των αλιευτικών αποθεμάτων της Μεσογείου.

Πηγή : neostrategy.gr

Μοιραστείτε το άρθρο
Χωρίς σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο